You Are Here: Home » Dönme Dolap » Asya’nın Omzu / İlyas’ın Bakışı-Ceren Cevahir Gündogan

Asya’nın Omzu / İlyas’ın Bakışı-Ceren Cevahir Gündogan

Asya’nın Omzu / İlyas’ın Bakışı-Ceren Cevahir Gündogan

14 views

 

İlyas, Asya’yı terk etmedi. Öyle oldu, öyle olması gerekti, şiir için. Bazen gitmesi gerekir biri’nin.

Aşktan yanarken, daha çok aşık kalabilmesi için. Gider birisi. Ağlar birisi. Böyledir bu. Ama “sevgi, emektir”. Daimi bir emekleme halidir…

Aşksa, ah o eşsiz duyguysa uçurur insanı. Dudağını uçuklatır. Kendiyle bir kere daha tanıştırır ve her seferinde ilk sefermiş gibi… Duvara yapıştırır ama duvar bile yumuşak gelir. Başın kanar, kaşın-gözün kanar. Alnın sızlar ama anlamazsın. Değmez daha doğrusu kan. Kan kaybından muzdarip dahi olsan.

Kalbini aşkla dolduran, aşk bağımlısı ruhlar şarkılara inanır, romanlara inanır. Ve masal yaşamak için çıkar yola. Anne ve baba olmak için değil. O romanların içine girerek var olurlar. Anlayın onları. Kaşlarınızı çatmayın. Yanabilme kabiliyetini sınamak isteyen hiç kimseye kızılmaz. En bilindik ezberle; bir kere gelinen -öyle olduğunu sandığımız- bir düzlemde yaşamak, el yordamıyla hayatı ve kendini anlamaya çalışmak, bir ömrü göz açıp kapayana dek yaşamak…, çok zor. Reçete de yok ve herkesin doğrusu kendine. Herkesin yolu: Kendine. Cengiz Aytmatov’un Selvi Boylum Al Yazmalım romanını, ortaokul 1. sınıfta filmini izlemeden önce okumuştum. Öğretmen olan babamla aynı ilköğretim okulundaydık. Kompozisyon sınavlarından yüksek notlar aldığım her seferinde, babamı öğretmenler odasında ziyaret eder, yüksek notumu dile getirirdim. Babam, o eşsiz yakışıklı babam da beni öperek, cebinden çıkarttığı harçlığı verirdi. (Bu ziyaretler sayısal derslerin sınav sonuçları açıklandığında elbette gerçekleşmezdi!)

Okulun, genellikle tenha olan kütüphanesinden benim için romanlar seçer, akşam eve geldiğinde ellerime tutuştururdu. Aytmatov’la böyle tanıştım. Asya ve İlyas’la da. Mitka Gribçeva’yla da, Enternasyonelle marşı  ve daha nicesiyle…

Yarıyıl tatiline az bir zaman kalmış, son ‘kurtarma’ sınavlarını oluyorduk ve benim matematik notum 0′dı. Çok gülüyorum, çok seviyorum o hallerimi, bir türlü başarısızlıklarımı hırs-kompleks yapamayışımı bitmeyen kahkahalarla hatırlıyorum ve hâlâ başarı hırssızlığından muzdaribim. Doğduğumda Utarit yıldızının açısı iyiymiş, bunca ehlikeyfliğime rağmen, fena götürmüyorum hayatımı, sanki.

Ertesi gün, matematikten kurtarma sınavım vardı. Tesadüf ki, kütüphaneye kitap teslim etme tarihi de ertesi güne rastlıyor. Tüm gece, matematik çalış(a)mayıp, Asya ile İlyas’ın, kavuşamamak demek olan aşk dolu hikâyesini okudum. Asya oldum, daha çok İlyas; o gençlik dolu, asi, aşka aşık veda….

Bazı insanlar, vicdan sızısıyla, o hırlayan yaralarıyla yaşamaya mecburdur. Aksi, zaten bir ölüm demektir onlar için. Asya oldum, omuzları, tutkuyla bağlı olduğu-yitirdiği adamdan ayrılırken düşmüş, sızlayan, kanayan Asya.

İlyas’ın gözleriyim. Öyle bakmamanın elden gelmediği, ben ne yaptım’larla/başka türlü yaşayamazdım’lar arasında sıkışmış İlyas’ın gözleri…  Gitmeli.

O gece çok geç bir saatte romanı bitirmeye yaklaşmış mutfak masasında ağlıyorken, babam uyanmış gelip gözyaşlarımı silmişti ve ben daha da çok ağlamıştım.  Ve beklemişti babam, romanı bitirmemi.

Youtube’tan şimdi hangisi olduğunu bilemediğim bir şarkı için hazırlanmış klibi görünce, İlyas ile Asya’yı, yani eşsiz Türkan Şoray ve Kadir İnanır’ı, bunları anımsadım. Aşklarımı, içine girdiğim romanları, babamı. Vedamı…

Aşk, kaybetme oyunu ve hiç bitmedi.

 

 

Bu yazı biletsiz.com dan alınmıştır. Şu linkten izleyebilirsiniz: http://biletsiz.com/asyanin-omzu-ilyasin-bakisi/

Comments (3)

  • Major Mulnix

    But a smiling visitant here to share the love (:, btw great design .

  • mad graffiti

    First of all I have to say very good blog! I got a short question which I’d want to find out if you don’t mind. I was interested to discover how you center your mind and clear your head prior to writing. I’ve have a tough time clearing my head to get my ideas out. I truly do get pleasure from writing however it just seems to be the initial 10 or 15 minutes usually are spent just figuring out how to begin. Any specific concepts or simply hints? Cheers!

  • music publishing license

    thank you for all your efforts that you have put in this. Very interesting info. “The more I live, the more I think that humor is the saving sense.” by Jacob August Riis.

2012 Toplumsal Devrim

Scroll to top